ترجمه و زيرنويس: مازيار نيک بر
کجا اومديم؟
تاد
آها، تاد
ممنون
ميشه يه ليوان شراب سفيد بهم بدي؟
ممنون
باشکوهه؟
جوابش چيه؟
اوه! به هتل نمي ريم
داريم ميريم خونه
پس خيال کردي
که به
تماشاي نمايش اومدي؟
تا هيجان داغِ گيجي
فضا رو احساس کني؟
بگو ببينم چي تو رو از آفتاب دور نگه ميداره؟
مگه اين همون چيزي نبود که انتظارشو داشتي؟
اگه ميخواي بدوني چي پشتِ اين چشماي سرده
فقط بايد خودتو از اين حجاب چهره رها کني
چراغ ها
اون افکت صوتي رو عوض کن
و حرکت
بمب رو بنداز روشون
بنداز رو اينا
مامان عاشق بچه شه
بابا هم تو رو دوست داره
اميد که دريا برات گرم باشه عزيزم
و آسمون آبي
اما آه عزيزم
عزيزکِ غمگينم
آه عزيزم
اگه بخواي بري اسکيت
روي يخِ نازکِ زندگيِ مدرن
سرزنشِ خاموشي پشت سکوتِ
ميليون ها چشم اشکبار را خواهي ديد
تعجب نکن اگه ترک زير يخ هاي
زيرپات به وجود اومد
از ورطه ي عميقِ ذهني و آشفتگي رها ميشي
اما ترس ها هنوز به دنبالت ميان
همينطور که داري به يخ ها پنجه ميکشي
بابا به آنسوي اقيانوس پرواز کرده
فقط خاطره اي ازش باقي مونده
و عکسي فوري در آلبوم خانوادگي
بابا! ديگه چي برام گذاشتي؟
بابا! چه ميراثي برام گذاشتي؟
همه و همه فقط يه آجري بود تو ديوار
همه اش آجري روي ديوار
تو
بله تو
هنوز ايستادي بچه؟
وقتي بزرگ شديم و به مدرسه رفتيم
بعضي معلم ها بودن که
بچه ها رو همه جوره اذيت مي کردند
با تمسخر کردن
هر کاري که ما انجام ميداديم
ضعف هاي ما رو به رخمون مي کشيدن
هرچقدر هم که بچه ها پنهان ميکردن
اما همه شهر مي دونستن که
وقتي شب ها به خونه شون برميگشتن
همسرانِ چاق و روانيشون سر کوچکترين مسئله
بلوا بپا مي کردند
ما هيچ آموزشي نمي خوايم
ما هيچ کنترل افکاري رو نمي خوايم
ديگه طعنه زدن تو کلاس کافيه
معلم ها! بچه ها رو بحال خودشو بزارين
آهاي معلم ها! دست از سر بچه ها برداريد
همه و همه فقط آجري ديگري است در ديوار
همه شماها فقط آجر ديگري در ديوار هستيد
ما هيچ آموزشي نمي خوايم
ما هيچ کنترل افکاري رو نمي خوايم
طعنه زدن تو کلاس کافيه
معلم ها! بچه ها رو بحال خودشو بزارين
آهاي معلم ها! دست از سر بچه ها برداريد
همه و همه فقط آجر ديگري در ديوار هستي
غلطه! يه بار ديگه
اگه گوشت رو نخوري
نميتوني دسر بخوري
چطوري ميتوني دسر بخوري اگه گوشت نخوري؟
تو
آره! تو که پشت دوچرخه قايم شدي
همونجا وايسا بچه
همه و همه، فقط آجر ديگري در ديوار
همه و همه فقط آجر ديگري هستي در ديوار
فقط يه اشتباه ديگه
فقط يه پاسخ کثيف
فقط ضربه اي ديگه از رعد
و يه عذرخواهي توخالي
از گناه انجام شده در خيابون ويت هال
و غمِ نبودن او
ماستمالي کردن ديوار خودشون
و هيچ چيزي حاصل نشد
و (مرگِ) جين چارلز دمينز (اشاره به حادثه کشته شدن او)
باقي موند
فقط آجر ديگري در ديوار
مايلم که
اين کنسرت رو تقديم کنم
به او
و ديگر قربانيان ترور دولتي
در همه جاي دنيا
وقتي خودم جوون بودم
در لندن ترانه اجرا مي کرديم
بعضي فيلم هاشو اينجا نشون داديم
امشب بخش کوچيکي از فيلمو اينجا دارم
و اين.... اه؟
کليپي از منه که آهنگ مادر رو مي خونم
سعي ميکنم تا يه آهنگ دوصدايي بخونم
گيتار آکواستيک بزنم
همراه با راجر بيچاره و کوچيکي که روزگار دمارش رو درآورد
از همه اون سالهاي گذشته
سي سال
!آرزوي موفقيت براي هردوتامون
مرسي
مامان، فکر ميکني رو سرمون بمب مي ندازن؟
مامان فکر ميکني از اين آهنگ خوششون مياد؟
مامان فکر ميکني سعي ميکنن جرات منو از بين ببرن؟
مامان منم بايد ديوار بسازم؟
مامان منم بايد برم دنبال رئيس جمهور شدن؟
مامان بايد به دولت اعتماد کنم؟
مامان فکر ميکني منو جلوي خط آتش ميزارن؟
فقط هدر دادنِ وقته
عزيزم ساکت باش و گريه نکن
مامان يه کاري ميکنه که همه کابوس هات درست از آب دربياد
مامان همه ترس هاشو تو دلت مي ريزه
مامان تو رو زير بال و پر خودش ميگيره
ممکنه نذاره پرواز کني، اما شايد اجازه بده که آواز بخوني
مامان تو رو گرم و نرم نگه ميداره
اوه عزيزم
البته که مامان کمکت ميکنه تا ديوار بسازي
مامان فکر ميکني اون دختره خوب باشه
براي من ؟
مامان فکر ميکني اون دختره خطرناک باشه
براي من ؟
مامان فکر ميکني اون، پسر کوچيکت رو از تو جدا ميکنه؟
مامان فکر ميکني اون قلبم رو ميشکنه؟
عزيزم ساکت باش و گريه نکن
مامان همه دوست دخترات رو برات امتحان ميکنه
مامان نميذاره هيچ هرزه اي پا به خونه ات بذاره
مامان صبر ميکنه تا تو سروسامان بگيري
مامان هميشه ميفهمه که کجا بودي
مامان بچه اش رو سالم و تميز نگه ميداره
اوه عزيزم
تو هميشه عزيزِ من باقي مي موني
مامان، لازم بود که ديوار اينقدر بلند باشه؟
خب، ممنونم
فکر کنم اگه خودمون رانندگي ميکرديم ساعت ها دور خودمون مي چرخيديم
خب اين يه منظره است مگه نه؟
آره فکر کنم اينجا فرانسه است
کجا بودم؟
آها، يه فيلمي بود درباره راننده کاميون روسي
که تو مغولستان ماشينش خراب شد
يه صحنه توش داره که خيلي مست ميکنه
و يه سخنراني طولاني پر شوري ميکنه
درباره اين واقعيت که نميتونه اسم پدربرزگش رو بخاطر بياره
وقتي ديدم اينو انگار يه خنجر تو قلبم فرو رفت
با خودم گفتم: اوه خداي من
فکر کردم: پدربزگِ من
اسم لعنتي پدربزرگِ من چي بود؟
وحشت کردم
چند ثانيه اي تو حسِ وحشت بودم
يادم اومد: جورج هنري
سال 1916 کشته شد
منظورم اينه که تصورش هم سخته همچين چيزي بوده باشه
تاريکي مطلق، ترسي زياد اونقدر زياد که عقلت رو از دست ميدي
آدمايي که تو سنگر بودن، خيلي سريع اينو متوجه شدن
اونايي که تصميم گيرنده هستن
اصلن نميدون چه غلطي دارن ميکنن
البته که نميدونن
از همون اولش همه چيز احمقانه بوده
و ديوانه کننده
تا آخرش که جنگ تموم شده و همه رو صدا کردن و برگشتن خونه
بابات چند سالش بود وقتي پدرش از دنيا رفت؟
دوسال
پس دوتا جنگ در خاطره دو پسر
از دوجنگ باقي مونده
آره
دروغ حاکمان کمتر باعث فساد ميشه
در مقايسه با وقتي که ناداني و جهل
بين مردم رواج پيدا ميکنه شواليه (روزنامه نگار)اينجا ميگه
جهل، حقيقتي را که باعثِ برانگيخته شدن همدردي ميشه رو انکار ميکنه
اشکال اساسي رهبران جنگ
و استراتژيست هاي اقتصاد امروز، بي رحميه
اونا پست و حقيرند
اين چيزيه که بايد ياد بگيريم و به اون عمل کنيم
اونا پست و فرومايه اند
جورج هنري، کارگر معدن
اين آروزي من بود که با شما سه نفر بيام اينجا
دو نوه پسر، نوه دختر و خودم بعنوان پسر بزرگ
حيرت آوره، دو ميليون آدم
ميشه اين آدما رو تو خواب هم ديد
تو ميتوني؟ آره
خب، امشب که رفتي بخوابي
ازت ميخوام که جورج هنري رو ببيني
يه بار خواب ديدم که از يه تپه پريدم پايين
بعدش يه خرس منو خورد
شايد از روس ها ميترسي (خرس: لقب روسيه)
شايد هم از خودِ خرس ميترسي
اينم ممکنه
هيچ وقت کنترل رويامو نداشتم که بگم: اوه ميخوام خواب ببينم
که اين کارو ميکنم يا اون کارو
من يه بار داشتم، بعد کنترلش رو از دست دادم
با سربازان ژاپني دوره جنگ جهاني دوم حمله رو شروع کردم
با سربازان ژاپني حمله کردي؟
آره عجب
نگاه کن مامان، يه هواپيما تو آسمونه
آيا وحشت زده ها رو ديدي؟
آيا صداي افتادن بمب ها رو شنيدي؟
حيرت نکردي که چرا بايد به پناه گاه مي گريختيم؟
زماني که وعده دنياي جديد زير آسمون آبي داده شد؟
آيا وحشت زده ها رو ديدي؟
آيا صداي افتادن بمب ها رو شنيدي؟
شعله ها خاموش شده اند اما درد هنوز باقي مونده
خداحافظ آسمان آبي
خداحافظ
چکار بايد کرد
براي
پر کردن
فضاهاي
خالي
موجِ
گرسنگي
گاز گرفتن
بايد برنامه اي بريزيم
در ميانِ درياي چهره ها
جستجوي بيشتر
و تشويق بيشتر
بايد يه گيتار نو بخريم؟
با ماشين قوي تري برانيم؟
بايد تمامِ اين شب رو کار کنيم؟
بايد به اين دعوا ها وارد بشيم؟
چراغ ها رو روشن کنيم؟ بمب ها رو بندازيم؟
به شرق مسافرت کنيم؟
پيمانِ بيماري ها؟
استخوان ها رو دفن کنيم؟ خونه ها رو خراب کنيم؟
گل ها رو با تلفن ارسال کنيم؟
نوشيدني ها رو سر بکشيم؟ وزن کم کنيم؟
گوشت نخوريم؟ کم بخوابيم؟
مردم رو بعنوان حيوون دست آموز ببينيم؟
سگ و موش پرورش بديم؟
اتاق شيرواني رو پر از پول بکنيم؟
ثروت جمع کنيم؟ از فرصت ها استفاده کنيم؟
اما هيچ وقت راحتي نداشته باشيم
به ديوار تکيه بديم
پشت به ديوار
من تازه اومدم اينجا
تو اين شهر غريبه هستم
اون لحظه هاي خوش کجا رفتن؟
کي ميخواد اين اطراف رو به اين غريبه نشون بده؟
اوه! من به يه زن هرزه نياز دارم
اوه! من به يه دختر هرزه نياز دارم
آيا زني در اين برهوت هست؟
که به من حس مرد بودن رو بده؟
اين پناهنده راک اند رول را پذيرا باش
از همه چيز آزادم کن
اوه من به يه زن هرزه نياز دارم
اوه من به يه دختر هرزه نياز دارم
اوه من به يه زن هرزه نياز دارم
اوه من به يه دختر هرزه نياز دارم
خدمتکارش هم
ميتونه غذاشو تو آشپزخونه بخوره
خيلي خوب آقا
هر وقت کاري داشتين صدام کنين
هر روز که ميگذره، عشق کمرنگ تر ميشه
مثلِ پوستِ مردي که در حال مردنه
هر شب، وانمود ميکنيم که همه چيز خوب و مرتبه
اما من پيرتر شدم
و تو سردتر شدي
ديگه هيچ چيز خيلي خوب نيست
و ميتونم حس کنم که
وقتِ يکي از اون حالت هام رسيده
حس ميکنم
مثل يه تيغ سرد شدم
مثل ِ يه شريان بند، سخت شده ام
مثل طبل عزاداري، سخت شدم
بدو به اتاق خواب
داخلِ چمدون سمتِ چپ
تبرِ محبوبم رو پيدا کن
اينقدر وحشت زده نباش
فقط يه حالت زودگذره
يکي از اون روزهاي بدِ منه
دوست داري تلوزيون تماشا کني؟
يا بري زير ملافه ها؟
يا به بزرگراه خلوت فکر کني؟
دوست داري چيزي بخوري؟
دوست داري پرواز ياد بگيري؟
مي خواي يه بار ديگه امتحان کنم؟
مي خواي پليس رو خبر کنم؟
فکر ميکني وقتش رسيده که دست بردارم؟
چرا فرار ميکني؟
اوه عزيزم
الان ترکم نکن
نگو که به پايانِ راه رسيديم
گل هايي رو که برات فرستادم بياد بيار
بهت نياز دارم عزيزم
براي اينکه جلوي دوستانم، بندازمت درونِ چرخِ گوشت
آه عزيزم
حالا ترکم نکن
چطور ميتوني بري؟
وقتي ميدوني که چقدر بهت نياز دارم
بهت نياز دارم
تا يک شنبه ها کتکت بزنم
عزيزم
الان ترکم نکن
چطور ميتوني با من اينجوري رفتار کني؟
فرار کني
عزيزم
چرا فرار ميکني؟
آه عزيزم
کجا هستيم؟
فرانسه
کجاها تو مسيرمون هست؟
ايتاليا
درسته
بايد از مسيرِ اون تونل بريم
اميدوارم
آخرين باري که از مسيرِ تونل رد شديم رو يادته؟
بايد 17 يا 18 بوده باشه
تو راهِ بغداد بوديم
نه اون استانبول بود
جداً؟
فکر کنم از مسير يونان بود
و از کوه المپوس بالا رفتيم
يادته يه سگ بهمون حمله کرد؟
نه
طوفان رو يادته؟
نه يادم نمياد
حتمن خوب از پسش براومديم
حافظه ي انسان اشتباه ميکنه
تو سن ِما طبيعيه
آره اما نبايد زياد بهش توجه کرد
ميخواي داستانِ اون طوفان رو که يادت نمياد بگم؟
آره حتمن باشه
توي راه بوديم
و رعد و برق بود
صدا و نور باهم همزمان شد
يه لحظه کاملاً فراموش کردم کي هستم
حدود يه ثانيه
تو اون يه ثانيه ميدونستم که نامحدودم
من بالاي کوه بودم؟
احتمالن از تو و ماشين زياد دور نبودم
قطعاً اما من رعد و برق رو يادم نمياد
نه
پس شما ميگي که اصلن اين اتفاق نيفتاده
من نميگم
منظورم اينه، خب... آره
اما از طرفِ ديگه
ممکنه خيلي ساده اين اتفاق افتاده باشه و فقط من يادم نياد
درسته شايد من مبهوت شدم
قبلن اين تصور رو داشتم که
يه نفر رو کشتم
و يه حسِ گناهِ عجيبي درباره اش داشتم
نهايتاً يه روز حس کردم که شايد پدرمو کشتم
ديگه هيچ وقت اين رويا رو تجربه نکردم
کودکِ درونِ من مسئولِ همه اتفاقاتي بود که اطرافم مي افتاد
اواسط عمرم اين اتفاق افتاد
ديگه هيچ وقت اين تصور به سراغم نيومد، هرگز
درسته
اينو ديگه هيچ وقت بياد نياوردم
خب تنها چيزي که بايد بگم اينه که
زئوس(خداي کوه المپوس) نامحدودِ منو آشکار کرد
درسته
نيويورک بودم
چون نانسي اونجا پسر دومش رو بدنيا آورده بود
بچه رو تو بغلم اينطوري گرفته بودم، بهم نگاه کرد و لبخند زد
و البته ميخواستيم پاسخي به لبخندش بديم
اونم ميخواست پاسخ بده
اما اون چيزي نشد که فکر ميکردم
تو ذهنم اين بود که نوري از سمت اون مياد
و همه جا رو روشن ميکنه
شبيه همين اتفاق وقتي 18 سالم بود پيش اومد
و زئوس با صاعقه به من تبريک گفت
اما همون لبخند يه دنياست
لبخندِ نوه ات و تبريک خدايان
هردوتا مثلِ هم هستند
فقط همينو ميتونم بگم
راجر عزيزم، تا حالا داستان فرارم از بوداپست رو برات گفتم؟
يکي دوباري گفتي
...سرويس امنيت ملي
به آغوشي کسي نياز ندارم
به هيچ دارويي براي آرام شدنم نياز ندارم
اون نوشته روي ديوار را ديده ام
فکر نکنم کلا چيزي بخواهم
نه! اصلا به چيزي نياز ندارم
همه و همه، فقط آجر ديگري بود در ديوار
همه شماها فقط آجر ديگه اي بودين در ديوار
خداحافظ دنياي ظالم
امروز ترکت ميکنم
خداحافظ
خداحافظ همه مردم
ديگه حرفي براي گفتن نمونده
تا تصميمم رو عوض کنم
خداحافظ
به سلامتي
مرسي
فرانسوا
احتمالاً خيلي مهم نيست
نميتونم زياد بمونم
لازم بود براي نوشيدني توقفي داشته باشم
براي اينکه دارم ميرم ايتاليا
ميدونم که نميتوني درک کني، اشکالي هم نداره
ميخوام بازم برم تو جاده بعدش دوباره ميام اينجا
مرسي
بعدش اونا در "سالرنو" فرود اومدن
تا با قايق برن به مونت کازينو
و اونجا توقف کردن
بالاي اون تپه آلماني ها بودند
يه رودخانه هم اينجا بود
بعد اونا تصميم گرفتن که مردان رو تنها بزارن
و مسير دريا رو ادامه دادن تا رسيدن به اينجا
و يک پايگاه اينجا ايجاد کردند
دقيقاً در جنوبِ شهر رم
در آنزيو
اين کار در ژانويه 1944 انجام شد
بعدش پدر من رفت اونجا
اونا پايگاه آنزيو رو تقويت کردن
و بهشون حمله شد
و اين آدم کشته شد
براي همينه که مي خوام برم آنزيو
براي اينکه تا حالا سنگ يادبود پدرم "اريک" رو نديدم
اين داستانش بود
ميدونم که درک نميکني اما يکي ديگه ميخوام براي توي راه
راجر عزيزم، ها؟ فکر نکنم تا حالا
ماجراي دوبار فرارم از مجارستان رو برات گفته باشم
اولين بار سال 1944 زماني که آلمان اونجا رو اشغال کرده بود
هفت ساله بودم
تمام ساختمان ما توسط سربازان مجاري اس اس محاصره شده بود
داشتيم ناهار مي خورديم و خدمتکار سوپ آورد و
ناگهان فرياد زد: زود باشيد بيايد ببينيد
براي اينکه همه يهودي هاي بيرون ساختمان رو دستگير کرده بودند
پدرم گفت بايد همين الان بريم، بدون برداشتن چيزي
و ما بلند شديم و آپارتمان مون رو ترک کرديم
همينطور که مي رفتيم، يه زنداني رو ديدم که فرار مي کرد
دوثانيه بعد، دو سرباز اس اس مجاري بهش شليک کردند
پدرم گفت هرکاري ميکني، فقط نگاه نکن
درِ حياط رو باز کردم و همون لحظه صداي شليک شنيدم
تو خيابون بوديم، نبايد نگاه ميکردم اما نگاه کردم
براي اولين بار تو عمرم، جسد يه مرده رو ديدم
از کنار اون جسدِ گوشه خيابون رد شديم
و مواظب بوديم تا کسي متوجه ما نشه
تمام دوره جنگ رو پنهان شديم درست در نزديکي گشتاپو
در نهايت جنگِ بي ثمرِ متحدين به پايان رسيد
برگشتيم به بوداپست
وقتي به آپارتمان مون وارد شديم
روي ميز ناهارخوري چهار بشقاب سوپ بود
هنوز ظرف هاي سوپ اونجا بود، خشک شده
بعنوان يه بچه نميتونستم باور کنم
چطور اين مکان سالم باقي مانده بود
اين همه خرابي در اروپا و دنيا به وجود اومده بود
اما چهار بشقاب اونجا هنوز دست نخورده بود
خيره به ميز نگاه ميکردم
قابل درک نبود انگار زمان اونجا متوقف شده بود
آهاي تويي که اون بيرون در سرما هستي
داري تنها مي‌شوي، پير مي‌شوي
ميتوني منو حس کني؟
آهاي تو، که اون گوشه ايستادي
با پاهايي که مي‌خارند و لبخندهاي محو شده
ميتوني منو حس کني؟
آهاي تو، کمکشون نکن تا روشنايي را دفن کنند
بدون جنگيدن تسليم نشو
آهاي تويي که غرق در افکار خودتي
برهنه کنار تلفن نشستي
ميخواي منو لمس کني؟
آهاي تو که گوش به ديوار ايستادي
منتظري تا کسي صدات کنه
ميخواي منو لمس کني؟
آهاي تو، کمکم ميکني تا سنگ رو به دوش بکشم؟
قلبت رو باز کن، دارم ميام خونه
اما همه اينا فقط يه رويا بود
ديوار خيلي بلند بود
همونطور که مي بيني
مهم نيست که چقدر تلاش کرد
نتونست آزاد بشه
و آخرِ سر کرم ها مغزش رو خوردند
آهاي تويي که در جاده ايستادي و
هميشه همون کاري رو که بهت ميگن ميکني
ميتوني کمکم کني؟
آهاي تويي که اون بيرون، پشت ديواري
بطري ها رو در هال مي شکني
ميتوني کمکم کني؟
آهاي تو، بهم نگو که هيچ اميدي نيست
در کنار هم مي ايستيم، اما جدا از هم مي افتيم
مي افتيم...مي افتيم...مي افتيم
خب، هنوز يکساعت تا غروب مونده
بهتره که شروع کنيم
سفر در شب ناامنه؟
امنيتِ اينجا موندن کمتره
بابات قبل از اينکه دير بشه مياد ما رو سوار ميکنه
ميتوني لورا رو سوار کني
آره سوارش ميکنم
معتادِ به کار! وقت رفتنه
بابت همه چيز ممنون
کسي اونجا نيست؟
يک دفتر سياه کوچک دارم که شعرهايم در آن هست
يک کيف که مسواک و شانه ام در آن
وقتي سگ خوبي باشم گاهي استخواني برايم پرت مي کنند
کش‌هايي دارم که کفش‌هايم را بسته نگه مي‌دارد
ورم هايي روي دستانم دارم
سيزده کانال مزخرف تلويزيوني براي انتخاب دارم
لامپ دارم
و چشم دومي دارم
و قدرت مشاهده شگفت انگيزي دارم
اينگونه است که ميدانم
چه زماني براي تماس
با تو تلاش کنم
تا کسي خانه نباشه
موهاي فر مثلِ "هندريکس" دارم
و سوختگي هاي ناخواسته کوچکي
روي لباس ساتنِ مورد علاقه ام دارم
اثرِ رنگِ نيکوتين روي انگشتانم دارم
قاشقِ نقره اي متصل به زنجير دارم
پيانويي بزرگ براي سرپا نگه داشتن جسم فاني ام
چشم هاي وحشي خيره اي دارم
و ميل زياد به پرواز دارم
اما جايي براي پرواز ندارم
آه عزيزم
وقتي گوشي را بر ميدارم
سورپرايز، سورپرايز
هنوز هم کسي خونه نيست
يک جفت پوتينِ براي تپه نوردي دارم
و ريشه هايي که در حال محو شدنه
کدوم گوري داري ميري سايمون؟
...چيزي که باعث نگرانيم ميشه آخر اين مسيره
که وصل ميشه به عقايد تعصب آميز
که سياستمداران اونو دستاويزي براي کشتنِ مردم مي کنند
...و اون خب، من باهات موافقم رفيق
در تورِ کنسرت هام
براي هر شب اجرا، حدود 20 نفر زخمي بازمانده جنگ رو دعوت کردم
يه نفرشون بود که
فقط سرشو تکون داد و دست دراز کرد براي دست دادن
و من دستشو اينجوري گرفتم تا باهاش دست بدم
و اون دست منو رها نميکرد
با خودم فکر کردم، حتماً ميخواد چيزي بگه
اونجا ايستاده بود و مستقيم تو چشمانِ من نگاه ميکرد
خيلي عجيب و با نگاهي نافذ
...بعد گفت
پدرت بايد بهت افتخار کنه
خيلي لحظه عجيبي بود
...من فقط
تحتِ تاثير قرار گرفتم
حسي قوي درونم به وجود اومد
هيچ وقت اونو فراموش نکردم
کسي اينجا هست که وِرا لين را يادش بياد؟
يادت مياد که چطوري گفت
بازم همديگه رو، در روزي آفتابي ببينيم؟
ورا
چه بلايي به سرت اومد؟
کس ديگه اي هم اينجا هست؟
که احساسِ منو داشته باشه؟
پسرا را به خونه برگردونيد
پسرا رو به حالِ خودشون رها نکنيد، آه نه
پسرا را به خونه برگردونيد
بچه ها رو به حالِ خودشون رها نکنيد، اوه نه
پسرا را به خونه برگردونيد
سلام
کسي اينجا نيست؟
اگه صدامو ميشنوي سرتو تکون بده
کسي خونه هست؟
زودباش، الان حس ميکنم که ناراحتي
خب ميتونم دردت رو کاهش بدم
کاري کنم که دوباره روي پاي خودت بايستي
آروم باش، اولش به کمي اطلاعات نياز دارم
فقط حقايقِ اوليه
ميتوني بهم نشون بدي کجات آسيب ديده؟
هيچ دردي نيست و داري عقب ميکشي
يه کشتي در افقِ دوردست دود ميکنه
فقط داري از بينِ امواج بيرون مياي
لب هايت تکون مي خورند اما نمي شنوم که چي ميگي
وقتي بچه بودم تب کردم
دستانم مثل دوتا بادکنک شده بود
حالا بازم همون احساس رو دارم
نميتونم برات توضيح بدم، نميتوني درک کني
من اينجوري نيستم
من
احساس کرختي ميکنم
من
احساس کرختي ميکنم
باشه، فقط يکمي درد داشت
دردِ زيادي نداره
اما شايد کمي احساس ناخوشي بکني
ميتوني بلند بشي؟
فکر کنم که اين جواب بده
و بتوني نمايش رو ادامه بدي
بيا، ديگه وقتِ رفتنه
هيچ دردي نيست و داري عقب ميکشي
يه کشتي در افقِ دوردست دود ميکنه
فقط داري از ميان امواج خارج ميشي
لب هايت تکون مي خورن اما نمي شنوم که چي ميگي
وقتي بچه بودم حس کردم کسي به من نگاه ميکنه
از گوشه چشمم ديدم
برگشتم که ببينمش اما رفته بود
الان نميتونم نشونش بدم
اون بچه بزرگ شده
اون رويا رفته
اما من
احساس کرختي ميکنم
اوه مامان، اوه بابا
نمايش بايد ادامه پيدا کنه؟
اوه مامان
منو ببر خونه
اوه بابا
بذار برم
بايد بمونم؟
چشم هاي وحشي در کانون توجه اند
چه کابوسي
چرا بايد برم؟
بزن به چاک
اوه مامان
منو ببر خونه
اوه بابا
بذار برم
اين فقط يه اشتباه بود
نمي خواستم اجازه بدم روحم رو ببرند
آيا خيلي پير شدم؟ آيا خيلي دير شده؟
اوه مامان، اوه بابا
احساسات کجا رفته اند؟
اوه مامان، اوه بابا
اين ترانه ها يادم ميمونه؟
نمايش بايد ادامه پيدا کنه
خب پس
خيال کردي
دلت خواسته که
به ديدن نمايش بيايي
تا هيجان داغِ گيجي
فضا رو احساس کني؟
عزيزم، خبراي بدي براتون دارم
حال پينک خوب نيست و تو هتل مونده
و ما رو بعنوان گروه جايگزين فرستاده
حالا ميخوايم بفهميم شما چه جور طرفداراني هستين؟
آيا امشب در سالن همجنسگرايي هست؟
!اونو بذاريد سينه ديوار
اوني که اونجا زير نوره، بنظرم آدمِ درستي نيست
!اونو بذاريد سينه ديوار
!اون يکي انگار يهوديه
!اون يکي هم سياه پوسته
کي اين آشغالا رو به اينجا راه داده؟
اون يکي هم که ماريجوانا ميکشه
!و اون يکي هم خالکوبي داره
!اگه دستِ من بود همه تونو تيرباران ميکردم
تو
يه شليک براي همه تون کافيه
و تو
آيا شخصِ پارانوئيدي (بدگمان)هم
امشب تو اين سالن هست؟
!اين تقديم به تو
!اسمش هست: بدو برو به جهنم
بايد کف بزنيم
بلندتر
به دنبالِ من
بهتر شد، حالا همه باهم
!خوش بگذره
بدو، بدو، بدو
بهتره چهره ات رو همونطوري که دوست داري تغيير بدي
با لب هاي دوخته و چشماني کاملاً بسته
با لبخندي توخالي
و قلبي گرسنه
خشم و نفرتي که از گناهان گذشته ات داري حس کن
با اعصابي داغون
مثلِ حلزوني که پوسته اش شکسته
و چکش هايي که راه گريزت رو
ويران ميکنن
بهتره فرار کني
بدو، بدو، بدو، بدو
بهتره تمام روز رو بدوي
و تمام شب رو بدوي
و احساس کثيفت رو درونت
نگه داري
و اگه امشب دوست دخترت رو بيرون مي بري
بهتره ماشينت رو دور از ديدِ ديگران پارک کني
چون اگه در حالي که داري دکمه هاش رو باز ميکني گيرت بندازن
در يک جعبه مقوايي براي مادرت پس مي فرستند
بهتره بدوي
!يک.. دو..سه..همه باهم
ديگه نميتوني به من برسي
هرچقدر هم تلاش کني
خداحافظ دنياي ظالم، همه چي تموم شد
ديگه بي خيال
تو يه محفظه نشستم
اينجا پشتِ ديوار خودم
در انتظارِ کرم ها
تا کرم ها بيان
در انزواي مطلق
اينجا پشت ديوارِ خودم
در انتظارِ کرم ها
تا کرم ها بيان
در انتظارِ پيروزي و تشکيل جلسه
خارج از تالار شهرداري بريکستون و ميريم که
منتظر براي
قطع شاخه هاي خشک
منتظرِ
پاکسازي شهر
منتظر
دنباله روي از کرم ها
منتظرِ
پوشيدن لباس سياه
منتظرِ
خلاص شدن از آدم هاي ناتوان
منتظرِ
شکستنِ پنجره ها و کوبيدن به درها يشون
منتظرِ
راه حلِ نهايي تشديدِ فشاره
منتظرِ
دنباله روي از کرم ها
منتظرِ
باز کردن دوش ها و روشن کردنِ کوره ها
منتظرِ
همجنسگرايان و سياه پوستان و کمونيست ها و يهودي ها
منتظرِ
دنباله روي از کرم ها
دوست داري که ببيني
حکمراني دوباره بريتانيا
آره دوستِ من؟
فقط دنباله روي کرم ها باش
دوست داري که پسرعموهاي رنگين پوستمان رو
به خونه اشون برگردونيم دوستِ من؟
تنها چيزي که لازمه، دنباله روي کرم ها باش
در حالِ حرکت هستيم
حدود ساعتِ 12 در جاده استوک ويل
دوازده دقيقه مونده به 3 حرکت مي کنيم
جاده اليزابت به سمتِ پلِ وال هالا
اکنون، به آنسوي پلِ وال هالا ميرويم
به منطقه وست مينستر بارو
ممکنه با برخي مسائل مواجه بشيم
اما در هرحال مي رويم
!ايست
من ميخوام برم خونه
اين يونيفرم رو دربيارم
و نمايش رو ترک کنم
و در اين سلول منتظر بمونم
براي اينکه ميخوام بدونم
در تمام اين مدت گناه کار بوده ام؟
صبح بخير عاليجناب کرم
شواهدِ موجود نشون ميده که
شخص زنداني که در حضورتان ايستاده
در حال ارتکابِ جرم بروزِ احساسات دستگير شده
تقريباً نشانه هاي انساني از خودش بروز داده
اين کفايت نميکنه
مديرِ مدرسه رو صدا کنيد
هميشه مي گفتم که عاقبتِ خوبي نداره
جناب عاليجناب
اگه ميذاشتن به روشِ خودم عمل کنم، درستش ميکردم
اما دست هام بسته بود
انسان هاي دلسوز و هنرمندان
باوجود اينکه گناه کار بود گذاشتن که بره
اجازه ميدين بکوبمش؟
ديوانه
اسباب بازي هاي زير شيرواني، من ديوانه ام
واقعاً رفته بودم ماهيگيري
اونا حتماً تيله هامو برده اند
ديوانه
اسباب بازي هاي زير شيرواني، اون ديوانه است
!با همسر متهم تماس بگيريد
اي آشغالِ کوچولو حالا گير افتادي
اميدوارم اونا کليد رو بندازن دور
بايد قبلاً بيشتر از اينا با من حرف ميزدي
!اما نه
بايد راهِ
خودتو ميرفتي، اخيراً خونه اي رو
خراب کردي؟
عاليجناب کرم، فقط 5 دقيقه اجازه بدين
منو اون تنها باشيم
عزيزم
عزيزم بيا پيشِ مادر، بذار بغلت کنم
سرورم، هيچ وقت نمي خواستم که اون
تو دردسر بيفته
اصلاً چرا بايد منو ترک کنه؟
عاليجناب کرم، بذارين ببرمش خونه
ديوانه
بالاي رنگين کمان، من ديوانه ام
ميله هاي پنجره
بايد يه دري اينجا توي ديوار باشه
وقتي که رفتم داخل
ديوانه
بالاي رنگين کمان، اون ديوانه است
مدارکي که دادگاه داره
غيرقابلِ انکاره
نيازي به هيئت منصفه نيست
در تمام سال هاي قضاوتم نشنيده بودم
کسي اينقدر سزاوارِ
اشدِ مجازات باشه
طوري که اونا رو زجر دادي
همسر و مادرِ حساست رو
!حالتِ تهوع بهم دست ميده
دوستِ من، از اونجايي که عميق ترين ترست رو شناختي
تو را محکوم به افشا کردن در مقابل همنوعانت ميکنم
!ديوار را خراب کن
تنهاي تنها، يا دو به دو
کساني که واقعاً دوستت دارند
بيرون ديوار بالا و پايين مي روند
بعضي ها دست در دست هم
و برخي به صورت گروهي دورِ هم جمع شدند
دلسوزان و هنرمندان
موضعِ خودشونو دارند
وقتي که همه چيزشان رو بر تو ارائه کردن
بعضي هاشون گيج ميزنن و سقوط ميکنن به هرحال کارِ ساده اي نيست
که احساساتت رو براي آدم هاي ديوانه
و پست بيرون بريزي
که احساساتت رو براي آدم هاي ديوانه
و پست بيرون بريزي
يه تشکر بزرگ از گراهام برود
و از طرف خودم: متشکرم
ممنون
اينطوري نبود....؟
تقديم به تمامي به خاک افتادگاني که دوستشان داشتيم
خاکستر و الماس، دوست و دشمن و در پايان همه برابر خواهيم بود
ترجمه و زيرنويس: مازيار نيک بر